Je doet je best, op je werk, in je gezin, in je relaties. En toch blijft dat ene patroon terugkomen. Die spanning die steeds oploopt. Die afstand die groeit terwijl jij juist dichterbij wil komen. Wat als je in 20 minuten kunt zien wat jou al jaren tegenhoudt?

Je hebt het weer gedaan. Dezelfde keuze. Hetzelfde patroon. Hetzelfde gevoel achteraf. Je begrijpt het allang, je hebt het al tien keer geanalyseerd. Maar begrijpen lost niets op als je het blinde vlak niet ziet. Wat je niet kunt zien, stuurt je wel. Altijd. De vraag is niet waarom je dit doet. De vraag is wat er buiten jouw blikveld ligt.

Je agenda staat vol, je bent er voor iedereen en je energie lijkt eindeloos. Maar wat als die hoge energie geen karaktertrek is, maar een antwoord op iets wat al veel langer speelt? Iets uit je systeem, je familie, je verleden? Herken jij jezelf hierin?